تهویۀ مطبوع (Air Conditioning)

سیستم تهویۀ مطبوع یا سیستم تنظیم وضعیت هوای داخل ساختمان می باشد که با استفاده از فن، هوا را به گردش در می آورد. این مرحله از طراحی اولیه سیستم تهویه مطبوع، آیتم بسیار مهمی می باشد، زیرا با توجه به پارامترهایی نظیر فضای مورد نظر و اقلیم منطقه محاسبه شده و نقش تعیین کننده ای در استفاده بهینه از انرژی دارد. پس از به گردش درآمدن هوا در فضای مورد نظر، سیستم از طریق سنسورها و ابزار دقیق، دما و رطوبت هوا را تنظیم کرده و در عین حال گردوغبار و بوهای بد هوا را نیز فیلتر می کند.

تهویه ی مطبوع از طرق مختلف بهترین شرایط را در محیط های مسکونی، صنعتی، تجاری، پزشکی، اداری فراهم می‌کند که عبارتند از:

    • کنترل سرعت وزش هوا
    • از بین برنده ی گازها و بو های سمی
    • تصفیه کننده هوا و ایجاد هوای پاک
    • کنترل رطوبت از طریق خشک‌کردن و رطوبت دهی هوا
    • ضدعفونی و ایزوله کننده هوا در بیمارستان‌ها و سایر محیط بهداشتی و درمانی
    • کنترل دمای محیط از طریق ایجاد سرمایش و گرمایش

تجهیزات سیستم تهویه مطبوع

هواکش و فن ها: هواکش و فن ها قلب تپنده ی این سیستم ها هستند آنها با جابجایی هوای سرد یا گرم عبوری از کویل ها را دارند.

پمپ ها: وظیفه‌ی حرکت سیال ها را دارند.
مخازن انبساطی: این مورد تنها در سیستم های تهویه مطبوع تمام آب وجود دارد.
کویل ها: نقطه ی تبادل حرارت در سیستم های سرمایش و گرمایش هستند و به دو قسمت سرمایشی و گرمایشی طبقه بندی می‌شوند.
رطوبت گیر ها: این وسیله با سرد کردن هوا دمای آن را به زیر نقطه ی شبنم می‌رساند و رطوبت هوا به صورت قطرات ریز از هوا خارج می‌شود.

سرما ساز

در دستگاه تهویۀ مطبوع ، نوعی واحد تبرید۲، شامل یک کمپرسور۳ (متراکم کننده) و یک کندانسور (چگالنده ۴) هوا را خنک می کند. استفاده از فیلتر و زغال چوب فعال ۵ (کربن اکتیو) نیز هوا را تصفیه کرده و رطوبت هوا نیز براثر میعان بخار آب روی صفحه های فلزی سرد گرفته می شود.

گرما ساز

با عبور هوا از المنت های برقی در سیستم های کوچک و در دستگاه های بزرگ با عبور از لوله های آب داغ یا بخار آب، هوا گرم می شود. این گرما در بخش های مختلف ساختمان قابل تنظیم بوده و سیستم فیلتراسیون در گرما سازی نیز باعث ایجاد محیطی عاری از هرگونه آلاینده می شود.